| تبليغات | X |
|
فرار می کنیم مثل خواب های سر در گم و شب خیال شکفتن ندارد اریکه های تخیل...واژه های قدیمی.. تاریکی و چرخش.. چه فرقی؟ کور و گیج... انگار چیزی میگریزد...
ترانه ای که نخواهم سرود من هرگز خفته است روی لبانم ترانه ای که نخواهم سرود هرگز بالای پیچک کرم شبتابی بود و ماه نیش میزد با نور خود بر آب و چنین شد که من دیدم به رویا ترانه ای را که نخواهم سرود من هرگز. فدریکو گارسیا لورکا.
عادت.. عادت کرده ام؟ عادت کرده ایم؟ صدا... مرز میشناسد؟ و جغرافیای من حضور مرا می پذیرد؟ پس ... عادت نکرده ام...
اینجا
چراغ های خاموش...
بیکرانگی
در اعتبار هیچ....
من یک ماجراجو هستم اما نه از آنهایی که برای اثبات شجاعتشان زندگی را به بازی می گیرند....
از آخرین نامه ی ارنستو چه گوارا.
با که باید گفت این راز... شکوه زخم های نا رسیده...
... من از تو آگاهی نمی خواهم با تو می آموزم ناتوان کردن تصویرهایم را همچنان که چشم میبندیم و وهم شعله هامان را می افزاییم همچنان که دور می شویم... هوشنگ چالنگی.زنگوله تنبل |
About
مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 نزدیک تر
سمیه
|
