با من پرواز کن

با من

از این کوچکی این کنج

با من

تا ریشه های حجیم این زایش

با من

تا رسیدن به این گوشه های بی زمان

که تمامی هستی و حقیقت را در خود فرو میکشد

با من

تا انعکاس تصویر ما

بر اقیانوس آرام اشک ها

وسکوت نا آرام من

با من پرواز کن

اینجا که نشته ای

و رنگ های بی رنگ

و نقش ما...

 لحظه های بی بار مانده در نرداب

به انفجار  نزدیک میشود

و وحشت خاطره های دور

که گفتن ندارد...

که گفتن ندارد

این تکرار متلاشی شدن ها..

و من

دورم

و در نهایت پرواز....

ودر نگاه تو آرام

با من

با من

پرواز کن...

ماندانا ایزدپناه.