الان چیزی داره همراه تو نفس می کشه.

چیزی درون تو.چیزی شبیه پارازیت های لعنتی..

ومن اینجا دارم شکل های شیمیایی داروها رو نقاشی می کنم.مثل روزهای مدرسه با درس خوندنم موسیقی گوش میدم که فکر نکنم به اون میکروبهای پارازیت ...

شکل های داروها شبیه هم شده.

من شبیه کسی که نمیخواد فکر کنه که این داروها رو کسی مثل تو باید بخوره...