نحسی روزهای دلمردگی ماهانه را بگذار کنار تحمل کردن وقاحت یک آدم.همراه کاری که چند روزی است دارد خسته کننده می شود،به اضافه ی کلاس ها.می ماند کسی که در آینه خودش را نمی شناسد و انگار تازه دارد از وحشت تکرار اتفاق ها نگران می شود.ولی ذهن آرامش باز تلنگر می زند که تو با هیچ چیز نمی شکنی.اما باز تا این روزهای چرک مرده بگذرد و تازه شود زمان زیادی مانده...

اما درک حضور زشتی ها هم یک تجربه است.

این هفدهمین مهری است که بی وقفه با کلاس های تازه می گذرانم.هر بار پر رنگ تر بود.اما نه رنگین تر.

بهتر از این نمی توانستم بنویسم انگار!