ترجیح می دهم بدون هیچ مقدمه و موخره و هر چیز دیگری بروم گم بشوم در آنچه خودم می خواهم.نه وردی می خواهد؛نه جادویی.نه التماسی به کسی برای همراهی؛ نه دلگیری از کسی برای نفهمیدن و نگاه های مشکوک.نه حسرتی برای عاطفه ای؛ نه دلتنگی برای کسی که نیست و نخواهد بود؛بی مقدمه می روم که پایان مبهمی در کار نباشد...